Piushavenboek

Op dinsdag 30 augustus om 17u is onder grote belangstelling, vol trots het nieuwe Piushavenboek gepresenteerd. Het is de derde boekuitgave van Stichting Thuishaven Tilburg. Met als titel ‘HAVENGEZICHTEN, mensenverhalen rond de Tilburgse Piushaven’ verhaalt het boek over ervaringen in en met de Piushaven vanuit het perspectief van havenwerkers, bewoners en schippers. Niet alleen het verleden maar ook het heden en zelfs de toekomst komen aan bod. Het boek bestrijkt de periode van 1923 tot 2023. Naast oude foto’s staan er in het boek ook veel nieuwe foto’s. Dankzij de inzet van de boekgroepvrijwilligers van STT én professionals als schrijfster Ida Spee, fotografe Gerdien Wolthaus Paauw en ontwerper Hans Lodewijkx is het een prachtig boek geworden met een inhoud van 250 pagina’s. Echt een aanwinst voor elke boekenkast! Het boek is vanaf 1 september is het boek te koop bij boekhandel LIVIUS voor € 23,50.

HAVENGEZICHTEN is ‘slechts’ een aanzet tot het vormen van een collectief geheugen van de Piushaven. Op www.geheugenvantilburg.nl kunt u zelf uw bijdrage leveren! U wordt van harte uitgenodigd dáár uw belevenis, verhaal of beeldmateriaal toe te voegen, om zo het Piushavenverhaal nog completer te maken.

Eerdere succesvolle uitgaven van Stichting Thuishaven Tilburg zijn een geschiedenisboek over het Wilhelminakanaal en de Piushaven ‘Kanaal op het Zand’ uit 2002 en de stadsnatuurgids ‘Piushaven Levende Have’ uit 2004. Omdat zovele verhalen verdwijnen met het sterven van de ooggetuigen rees de behoefte aan een derde boek. Dankzij de inzet van een groepje nieuwe vrijwilligers onder leiding van schrijfster Ida Spee is de laatste jaren hard gewerkt aan het optekenen van vele verhalen. Het boek kan nooit volledig zijn. Daarom kunnen op de website van het Geheugen van Tilburg nieuwe verhalen die loskomen nadat het boek uitkomt, worden aangevuld. Zo zal een steeds groeiend document met ‘oral history’ over de Piushaven ontstaat.


Verleden, heden, toekomst
De Piushaven in Tilburg, de grootste stadshaven van Brabant, is gelukkig herontdekt en is momenteel volop in herontwikkeling. Werden in 1923 de eerste scheepsladingen gelost en leek vijftien jaar geleden nog, in 1998 demping voor de deur te staan, tegenwoordig is de Piushaven hot. Projectontwikkelaars bouwen er woningen aan het water. Jachten en historische binnenvaartschepen meren aan in de lange zomers en de Tilburgers snappen de charme van een stad met water. De Piushaven is echter niet alleen een plas water, maar vertolkt ook een veelal vergeten aspect van de Tilburgse geschiedenis. Het boek ‘HAVENGEZICHTEN, mensenverhalen rond de Tilburgse Piushaven’ brengt deze geschiedenis op een aansprekende en breed toegankelijke manier in woord en beeld. Met verhalen uit het verleden én het heden geeft dit boek meer inzicht, meer identiteit aan de Piushaven en brengt het aspect ‘haven’ meer tot leven!
Toch scheelde het weinig of de Piushaven was passé geweest. Gelukkig was er de Stichting Thuishaven Tilburg (STT), een organisatie van gewone burgers, van water en wal die zich sinds 1998 als vrijwilliger inzetten voor de doelstelling van STT: ‘Het ontwikkelen van het Piushavengebied tot een gebied waarin wonen, werken én recreëren hand in hand gaat, alsmede het behoud van Industrieel erfgoed in Tilburg’. Sluiting van de Piushaven werd ternauwernood voorkomen en een palet aan activiteiten volgden. STT vraagt telkens weer aandacht voor voor een veelzijdige nautische en recreatieve herontwikkeling van de Piushaven én voor het varend en niet-varend nautisch industrieel erfgoed in Tilburg. Onder andere door het organiseren van allerlei activiteiten, de Havenfeesten MariVin maar ook talloze andere grotere en kleinere evenementen zoals bijv. het Lichtjesfeest én door de uitgave van boeken. Tilburg staat overigens niet alleen in het vergeten van zijn nautische geschiedenis. De rijke binnenvaartgeschiedenis van veel Brabantse steden en dorpen is nog erg onderbelicht, zo niet volkomen buiten beeld. Aangezien het boek ook provinciaal in de aandacht staat in de erfgoedwereld, kan HAVENGEZICHTEN misschien ook inspireren en zo iets bijdragen aan de herontdekking van de binnenvaartgeschiedenis in andere plaatsen.